Presentator praatprogramma veranderd

Mark McGee, presentator van een controversieel praatprogramma in Florida, maakte een grote verandering door. Lees hieronder zijn verhaal.

lijn_keerpunt.gif (1634 bytes)

wpe4.gif (1688 bytes)Door mijn liberale politieke zienswijze en venijnig atheÔsme stond ik bekend als ťťn van de meest gehate mannen in Tampa, Florida. In die tijd presenteerde ik een controversieel praatprogramma dat in heel Centraal Florida over de radio te horen was. Ik liet in mijn show gasten hun zegje doen, zoals Nazi' s, feministen, leden van de Ku Klux Klan, communisten, liberale politici, enz.
Mijn mening viel niet altijd in goede aarde bij het conservatieve publiek. Ik geloofde bijvoorbeeld heel sterk in het legaliseren van marihuana en ik bekritiseerde het Amerikaanse rechtssysteem voor haar mislukkingen. Deze ideeŽn zorgden telkens weer voor verhitte discussies op de radio. Maar dat was dan ook mijn doel - om zoveel mogelijk luisteraars bij het programma te betrekken. Hoe bozer ze waren hoe beter. Dat was nu eenmaal mijn job.

Daar kwam nog bij dat ik atheÔst was. Ik zei een keer over de radio dat als God bestond, Hij, Zij, of Het, een tinnen beker op de oceaan zou kunnen zijn. Hoe kon men nu weten dat God bestond? Had men Hem dan zelf gezien of horen spreken?

Hoewel ik als volwassen man atheÔst was, was ik als kind opgegroeid met ouders die mij meenamen naar een Baptistenkerk waar ze echt in de Bijbel geloofden. Ik ging altijd naar de zondagsschool en als tiener bezocht ik de jeugddiensten. Ik heb vele 'opwekkingsdiensten' en 'evangelisatiebijeenkomsten' bijgewoond. Maar toen ik ongeveer twintig jaar was werd het duidelijk voor degenen die mij kenden dat ik geen christen was. Hoe meer ik in het  nieuwswereldje en in praatprogramma's verzeild raakte, des te liberaler ik werd in mijn ideeŽn.

Maar mijn ouders baden altijd voor me. In 1970 sprak mijn moeder met mij erover dat ik mijn leven aan Christus moest geven. Ik vertelde haar dat ik daar helemaal niet in geÔnteresseerd was. Ze glimlachte en zei dat ze voor mij bad en geloofde dat God mij zou redden. Ik vertelde haar: "Reken daar maar niet op !"

Enkele maanden later besloot de eigenaar van het radiostation om het station van nieuws/praat programma's te veranderen naar Gospelmuziek en religie! Daar voelde ik totaal niets voor, maar ik moest een baan hebben en het was niet zo makkelijk om zomaar een andere baan te vinden. Ik solliciteerde en werd aangenomen. Mijn taken werden veranderd en ik kreeg de verantwoording om Gospelmuziek te draaien en mensen te interviewen over geestelijke onderwerpen.

Eťn van mijn eerste interviews was met een vooraanstaande voorstander van de Scheppingsleer. Het vooronderzoek dat ik deed en het interview zelf confronteerden mij met de mogelijkheid dat God bestond.

Een ander interview had ik met dr. Terrill Lytle, oprichter van een zendingswerk Ik was gefascineerd door zijn gebruik van een openluchtbioscoop om christelijke films te vertonen en het Evangelie te prediken. Dikwijls sprak ik met hem. Via hem ontmoette ik ook Dr. Ed Hindson, een bijbelleraar. Deze twee mensen spendeerden uren om mijn vragen te beantwoorden over het bestaan van God. Ze waren begripvol en vriendelijk.

Zij legden uit dat de Bijbelover een periode van 1500 jaar door 44 auteurs is geschreven. Het heeft een centraal thema: Gods geschenk van redding door genade, door geloof. Ik was volkomen uit het veld geslagen toen ik ontdekte dat de kopieŽn van bijbelmanuscripten bevestigen dat de Bijbel een van de meest bewijsbare oude geschriften in de wereld is.

Terrill en Ed presenteerden Jezus Christus als een echte Persoon in de geschiedenis. Duizenden mensen getuigden van het leven en de bediening van Christus. Na Jezus' dood en opstanding zagen 500 mensen Hem levend. De volgelingen van Christus brachten de boodschap van Gods redding op een geweldige manier tot de mensen van IsraŽl. Vele mensen stierven omwille van hun geloof in Christus.

Als ik nu terugkijk zie ik Gods verbazingwekkende genade in mijn leven. De Here kende mijn noden. Hij wist dat ik geen banaliteiten nodig had, maar de Waarheid.

Op 10 mei 1971 vroeg Terrill mij of er enige reden was waarom ik Christus niet als mijn Redder zou aannemen. Ik wist dat Jezus de Zoon van God was en ik was ervan overtuigd dat Hij gestorven en opgestaan was, zodat ik kon leven. Ik besefte ook dat ik een zondaar was: "Allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods" (Rom. 3:23). En ik wist dat God redding geeft aan mensen door hun geloof en niet door hun werken: "Want door geloof, en dat niet uit uzelf: het is een gave van God; niet uit werken, opdat niemand roeme" (Romeinen 2:8).

Nee, ik kon geen enkele reden bedenken waarom ik Christus niet zou accepteren. Op die dag bad en vroeg ik God om mijn zonden te vergeven. Ik stelde mijn geloof en vertrouwen in Jezus Christus en ik kreeg het geschenk van eeuwig leven.

De eerste mensen die ik het vertelde waren mijn ouders. Zij waren zo blij: God had hun gebeden beantwoord. We waren tezamen gebracht op een manier zoals ik nog nooit ervaren had. Nu waren ze niet alleen mijn ouders, maar ook mijn broeder en zuster in Christus.

De Here bracht een radicale verandering in mijn leven. Mijn ouders gaven mij een Bijbel en ik begon die te lezen en te bestuderen. Tezamen met hen ging ik zoveel mogelijk naar de kerk en ik maakte notities van de preken. Ik begon mijn radioprogramma te gebruiken om werkelijk geestelijke waarheden naar voren te brengen.

Omdat ik een atheÔst was geweest, werd ik gevraagd door lokale voorgangers om mijn getuigenis in hun kerk te geven. Vele mensen die mijn vroegere reputatie kenden, konden nauwelijks geloven dat er zo' n grote verandering in mijn leven had plaatsgevonden.

Mijn gebed is dat ongelovigen het leven van Christus in mij zien en daar meer over willen weten. Hen wil ik graag bereiken.

In de afgelopen jaren heb ik donkere uren in mijn leven gekend en mijn geloof werd beproefd. Ik heb door dit alles heen geleerd om mijn ogen op Christus gericht te houden, die de grote Bron van liefde en inspiratie in mijn leven is.

Het maakt niet uit wat er komen gaat, het is mijn verlangen dat ik later met Paulus kan zeggen: "Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb mijn loop ten einde gebracht, ik heb het geloofbehouden; voorts ligt voor mij gereed de krans der rechtvaardigheid, welke te dien dage de Here, de rechtvaardige Rechter, mij zal geven, doch niet alleen mij, maar ook allen, die Zijn verschijning hebben liefgehad" (2 Timothťus 4:7-8).


Bron: Nieuw Leven

Wilt u naar aanleiding van dit verhaal reageren naar Keerpunt of wilt u weten hoe ook u kunt veranderen? Stuur een e-mail naar Keerpunt:

info@keerpunt.net


Lijn ter afscheiding

Home

Klik voor homepage Keerpunt

Verhalen van mensen die veranderden