Eindelijk was het dan zover. Na bijna een jaar grotendeels gekooid
door het leven te zijn gegaan, mag hij nu van de vrijheid proeven. En
hoe! Meneer vind het wel wat. Zoekt gelijk de bomen rondom op, keert
zo nu en dan terug naar zijn kooi. Is uiteindelijk een aantal dagen
in de buurt gebleven (gelukkig bij goed weer), wekte ons 's morgens
(zeer) vroeg met zijn vrolijke gebabbel en gekaaaah, maar daarna toch
maar de kuierlatten genomen. Of moet ik vlerken zeggen? Jago, ik hoop
dat je inmiddels 'n dameskauw verschalkt hebt. Het gaat je goed.